O meu coração é um cabaço cheio de espigas de colores…Aredor da minha meda, co meu escunchador, vou escunchando, de vagar, cada pé de milho, que garda umha espiga diferente.O cabaço vai enchendo os seus andeis. A meda ja vai mais que meada, mas ainda quedam espigas por abrir. Espero que as melhores e de colores mais fermosas…
Como quer que a escuncha é um travalho colectivo, se vos achegades por eiquí, podedes escunchar. Esso sim. Tendes que trazer o vosso escunchador, porque eu só tenho um. Meu avõ faz há moitos anos, quando ele travalhava de ferreiro. Agora ele ja não está, e a forja, tampouco.Há moito que essas espigas subiram ao cabaço…

Uma resposta »

Deixar uma resposta

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Modificar )

Imagem do Twitter

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Modificar )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Modificar )

Connecting to %s